प्रकाण्ड

Monier-Williams · prakāṇḍa
pra-kāṇḍa m. n. the stem or trunk of a tree from the √to the branches Śiś. ix, 45 ‖ a branch, shoot W ‖ (ifc.) anything excellent of its kind Mcar. Bālar. Naish. (cf. go-, -mantri- ‖ also ḍaka Bhaṭṭ.) ‖ m. the upper part of the arm L. (cf. pra-gaṇḍa)

विस्तृत संस्कृत–हिन्दी · adjective
ज्ञानेन कर्मणा वा यः महान्।; "सः संस्कृतस्य प्रकाण्डः पण्डितः अस्ति।"