पठ्

Monier-Williams · paṭh
paṭh cl. 1. P. (Dhātup. ix, 45) paṭhati (te MBh. &c ‖ pf. papāṭha ib ‖ aor. [ap˘AThIt] Gr ‖ fut. paṭhiṣyati, paṭhitā ib ‖ ind. p. paṭhitvā Kāv.), to read or repeat aloud, to recite, rehearse TĀr. MBh. &c ‖ to repeat or pronounce the name of a god, to invoke (acc., also with nāmabhis) MBh. Hariv ‖ to read or repeat or recite to one's self, to peruse, study Mn. R. BhP. Hit ‖ to teach, cite, quote, mention, express, declare Lāṭy. MBh. BhP. Suśr ‖ to learn from (abl.) BhP.: Pass. paṭhyate, to be read or recited or taught or mentioned &c. MBh. Hariv.: Caus. pāṭhayati (aor. {apīp

विस्तृत संस्कृत–हिन्दी · verb
काव्यस्य प्रस्तुत्यनुकूलः व्यापारः।; "श्यामः स्वरचितकाव्यं पठति।"

विस्तृत संस्कृत–हिन्दी · verb
पठनस्य व्यापारः।; "यः पठेच्छृणुयादपि।"

विस्तृत संस्कृत–हिन्दी · verb
अध्ययनस्य क्रिया।; "इत्येतन्मानवं शास्त्रम् भृगुप्रोक्तम् पठनम् द्विजः [मनु 12.126]"