अहिंसा

Monier-Williams · ahiṃsā
á-hiṃsā f. not injuring anything, harmlessness (one of the cardinal virtues of most Hindū sects, but particularly of the Buddhists and Jains ‖ also personified as the wife of Dharma VāmP.) ChUp. Nir. Mn. &c ‖ security, safeness ŚBr. AitBr

विस्तृत संस्कृत–हिन्दी · noun
योगशास्त्रे वर्णितेषु पञ्चयमेषु प्रथमः।; "मनसा वचनेन कर्मणा वा कस्यापि प्राणिनः अपीडनं नाम अहिंसा।"

विस्तृत संस्कृत–हिन्दी · noun
हिंसायाः अवसरे प्राप्ते अपि न कृता हिंसा।; "अहिंसा परमो धर्मः।"