आश्रयिन्

Monier-Williams · āśrayin
āśrayin mfn. joining, attaching one's self to ‖ following ‖ dwelling in, resting on, inhabiting

Monier-Williams · āśrayin
ḍāśrayin mfn. assuming, occupying. (a place), taking possession of (comp.) Rājat

विस्तृत संस्कृत–हिन्दी · adjective
अन्यस्य आश्रये स्थित्वा कार्यादिकं क्रियमाणः।; "सः राजसभायाः आश्रयी कविः आसीत्।"