संस्कृत — हिन्दी
वधूः — सा स्त्री यस्याः विवाहादनन्तरं बहुकालः न व्यतीतः।; "वधूः पतिगृहं गच्छति।" (noun)
इन्हें भी देखें :
नवोढा, नवविवाहिता, वधूः, नववरिका;
स्वाहा, अग्नायी, हुतभुक्प्रिया, द्विठः, अनलप्रिया, वह्निवधूः;
उपसाधय, प्रसाधय;
कुक्कुटी, कुक्कुटवधूः, कुक्कुटपक्षिणी, ग्राम्यकुक्कुटी;
संरक्ष्, रक्ष्, प्रतिरक्ष्, अभिरक्ष्, पा, गोपाय, गुप्, त्रै, संत्रै, सन्त्रै, निधा;
स्नुषा, पुत्रवधूः;
शिबिका, हिंडोली, हिंडोलिका;
पत्नी, जाया, भार्या, गृहिणी, वधूः, जनी, सहधर्मिणी, सहचरी, दाराः, कलत्रम्, पाणिगृहीती, सधर्मिणी, धर्माचारिणी, गृहः, क्षेत्रम्, परिग्रहः, ऊढा;