अवैद्य
avaidyaआप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशअवैद्य [avaidya], a. Not learned, ignorant (of the Veda). अधीयानस्याप्यध्ययनं सफलं न भवति, दोषश्च जायते । अतोऽवैद्यः शूद्रः ŚB. on MS.6.1.37. -त्वम् ignorance (of the veda) अवैद्यत्वादभावः कर्मणि स्यात् MS.6.1.37.