अवैद्य
avaidyaMonier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोशmfn. unlearned Gaut. Jaim.
अन्य कोशों में यही शब्द
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
अवैद्य [avaidya], a. Not learned, ignorant (of the Veda). अधीयानस्याप्यध्ययनं सफलं न भवति, दोषश्च जायते । अतोऽवैद्यः शूद्रः ŚB. on MS.6.1.37. -त्वम् ignorance (of the veda) अवैद्यत्वादभावः कर्मणि स्यात् MS.6.1.37.
अवैद्य [avaidya], a. Not learned, ignorant (of the Veda). अधीयानस्याप्यध्ययनं सफलं न भवति, दोषश्च जायते । अतोऽवैद्यः शूद्रः ŚB. on MS.6.1.37. -त्वम् ignorance (of the veda) अवैद्यत्वादभावः कर्मणि स्यात् MS.6.1.37.