ॐसंस्कृतजगत् शब्दकोशवर्णानुक्रमपाठ-विश्लेषकसीखें← खोज

मुख्य पृष्ठ › धातुपाठ

हा

hāधातुपाठ

ओ[हा]ङ् गतौ

3A, aniṭ, sak

to go, move

laṭ āt. । DR + BDK ।

1.1 [जिहीते] 1.2 [जिहाते] 1.3 [जिहन्ते]

2.1 [जिहीषे] 2.2 [जिहाथे] 2.3 [जिहीध्वे]

3.1 [जिहे] 3.2 [जिहीवहे] 3.3 [जिहीमहे]

vi. li. āt. । DR + BDK ।

1.1 [जिहीत] 1.2 [जिहीयाताम्] 1.3 [जिहीरन्]

2.1 [जिहीथाः] 2.2 [जिहीयाथाम्] 2.3 [जिहीध्वम्]

3.1 [जिहीय] 3.2 [जिहीवहि] 3.3 [जिहीमहि]

loṭ āt. । BDK ।

1.1 [जिहीताम्] 1.2 [जिहाताम्] 1.3 [जिहताम्]

2.1 [जिहीष्व] 2.2 [जिहाथाम्] 2.3 [जिहीध्वम्]

3.1 [जिहै] 3.2 [जिहावहै] 3.3 [जिहामहै]

laṅ āt. । BDK ।

1.1 [अजिहीत] 1.2 [अजिहाताम्] 1.3 [अजिहत]

2.1 [अजिहीथाः] 2.2 [अजिहाथाम्] 2.3 [अजिहीध्वम्]

3.1 [अजिहि] 3.2 [अजिहावहि] 3.3 [अजिहामहि]

MPD: DR gives different (strange as for me) forms । BDK gave only top line, the rest I did personally ।

luṅ āt. । DR + BDK ।

1.1 [अहास्त] 1.2 [अहासाताम्] 1.3 [अहासत]

2.1 [अहास्थाः] 2.2 [अहासाथाम्] 2.3 [अहाध्वम्]*

3.1 [अहायि]** 3.2 [अहास्वहि] 3.3 [अहास्महि]

* DR gives also [अहाध्ववम्] (strange form!)

** DR gives [अहासि]

liṭ āt. । DR + BDK ।

1.1 [जहे] 1.2 [जहाते] 1.3 [जहिरे]

2.1 [जिहिषे] 2.2 [जहाथे] 2.3 [जहिध्वे]/[जहिढ्वे]

3.1 [जहे] 3.2 [जहिवहे] 3.3 [जहिमहे]

ā. li. āt. । DR + BDK ।

1.1 [हासीष्ट] 1.2 [हासीयास्ताम्] 1.3 [हासीरन्]

2.1 [हासीष्ठाः] 2.2 [हासीयास्थाम्] 2.3 [हासीध्वम्]

3.1 [हासीय] 3.2 [हासीवहि] 3.3 [हासीमहि]

luṭ āt. । DR ।

1.1 [हाता] 1.2 [हातारौ] 1.3 [हातारः]

2.1 [हातासे] 2.2 [हातासाथे] 2.3 [हाताध्वे]

3.1 [हाताहे] 3.2 [हातास्वहे] 3.3 [हातास्महे]

lṛṭ āt. । DR ।

1.1 [हास्यते] 1.2 [हास्येते] 1.3 [हास्यन्ते]

2.1 [हास्यसे] 2.2 [हास्येथे] 2.3 [हास्यध्वे]

3.1 [हास्ये] 3.2 [हास्यावहे] 3.3 [हास्यामहे]

lṛṅ āt. । DR + BDK ।

1.1 [अहास्यत] 1.2 [अहास्येताम्] 1.3 [अहास्यन्त]

2.1 [अहास्यथाः] 2.2 [अहास्येथाम्] 2.3 [अहास्यध्वम्]

3.1 [अहास्ये] 3.2 [अहास्यावहि] 3.3 [अहास्यामहि]

karmaṇi: [हायते] ।

ṇici: [हापयति]/[हापयते] । 5 - [अजीहपत] ।

sani: [जिहासते] ।

yaṅi: [जाहायते] ।

yaṅluki: [जाहति]/[जोहति] ।

sani: [हनीयम्][हयम्][हातव्यम्][हानम्][जिहानः][हातुम्][हात्वा][विहाय][हायनः][हानिः] ।

मुख्य शब्दकोश में

अन्य कोशों में यही शब्द

Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
ind. an exclamation expressive of pain, anger, astonishment, satisfaction &c. (= ah! alas! oh! ha! often before or after a voc. case, also repeated हा-हा cf. 1. हहा above, or followed by other particles, esp. धिक्, हन्त, कष्टम् &c.) MBh. Ka1v. &c.,
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
f. coition

f. a lute

(not always separable fr. √3. हा) cl.3 A1. (Dha1tup. xxv, 7) ज्/इहीते (p. ज्/इहान [q.v.]; pf. जहिर्/ए AV.; aor. अहास्त RV. &c.; fut. हाता Gr.; हास्यते Br. MBh.; inf. -हातुम् ib.; ind.p. हात्वा Gr.; -ह्/आय RV.), to start or spring forward, bound away, give way to (dat.) RV.; to spring or leap upon (?) RV. x, 49, 5; to go or depart or betake one's self to have recourse to (acc.) Nalo7d. Page1296,
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
cl.3 P. (Dha1tup. xxv, 8) ज्/अहाति (rarely cl.1. जहति 3. du. जह्ल्तः Impv. जह्/इहि [or जहाहि Pa1n2. 6-4, 117]; जहीतात् AV.; Pot. जह्यात् AV. &c.; pf. जहौ, जह्/उः RV. &c.; जहे Br.; aor. अहात् ib. &c.; अहासीत् Gr.; 3. sg. अहास् RV.; /अहासि AV.; हासिष्ट ib.,; fut. हाता Gr.; हास्यति, ˚ते AV. &c., जहिष्यति MBh. &c.; inf. हातुम् ib.; ind.p. हित्व्/आ . [q.v.] RV. &c.; हित्व्/ई ˚त्व्/आय RV.; -हीत्वा Gr.; -ह्/आय Br., ह्/ईयम्
Monier-Williams संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
f. abandonment, desertion L.
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
हा [hā], ind. A particle expressing

Grief, dejection, pain, as expressed by 'ah', 'alas!', 'woe me', in English; हा प्रिये जानकि U.3; हा हा देवि स्फुटति हृदयम् U.3.38; हा पितः क्वासि हे सुभ्रु Bk.6.11; हा वत्से मालति क्वासि Māl.1 &c.; (in this sense हा is often used with the acc. of person; हा कृष्णाभक्तम् Sk.).

Surprise; हा कथं महाराज- दशरथस्य धर्मदाराः प्रियसखीं मे कौसल्या U.4.

Anger or reproach. -Comp. -कारः th
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
हा [hā], I. 3 Ā. (जिहीते, हान; pass. हायते; desid. जिहासते)

To go, move; जिहीथा विख्यातां स्फुटमिह भवद्बान्धवरथम् H. D.28; Ki.13.23; Nalod.1.38.

To get, attain. -II. 3 P. (जहाति, हीन)
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
To leave, abandon, quit, give up, forsake, relinquish, dismiss; मूढ जहीहि धनागम- तृष्णां कुरु तनुबुद्धे मनसि वितृष्णाम् Moha M.1; सा स्त्रीस्वभावाद- सहा भरस्य तयोर्द्वयोरेकतरं जहाति Mu.4.13; R.5.72;8.52; 12.24;14.61,87;15.59; Ś.4.14; बुद्धिर्युक्तो जहातीह उभे सुकृतदुष्कृते Bg.2.5; Bk.3.53;5.91;1.71;2. 1; Me.51,62; Bv.2.129; Ṛs.1.38.

To resign, forego.

To let fall.

To omit, disregard, neglect.

To remove.

To avoid
आप्टे संस्कृत–अंग्रेज़ी कोश · पूरा पृष्ठ →
To be left or forsaken; भिन्नतिमिरनिकरं न जहे शशिरश्मि- संगमयुजा नभः श्रिया Ki.12.12.

To be excluded from, be deprived of, lose (with instr. or abl.); विरूपाक्षो जहे प्राणैः Bk.14.35; जनयित्वा सुतं तस्यां ब्राह्मण्यादेव हीयते Ms.3. 17;5.161;9.211.

To be deficient or wanting in; usually with परि q. v.; धैर्य यस्य न हीयते Pt.1.13.

To diminish, decrease, decay, decline, wane (fig. also); प्रवृद्धो हीयते चन्द्रः समुद्