संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


अग्रम्

आरम्‍भ, नाेक, चोटी, मुख्‍य

front, beginning, top, main

संस्कृत — हिन्दी

अग्रम् — कस्मिन्नपि स्तरे परीक्षायाम् आदौ सर्वतः उच्चैः स्थाने वर्तमानस्य अवस्था।; "रमेशः सम्पूर्णे राज्ये उच्चमाध्यमिकविद्यालयस्य परीक्षायाम् अग्रे आगतः।" (noun)

अग्रम् — यत् अग्रिमे/ प्रथमे स्थाने वर्तते।; "सूचेः अग्रं तीक्ष्णम् अस्ति" (adjective)

इन्हें भी देखें : सूच्यग्रम्; जिह्वाग्रम्; उपानहग्रम्; अरि, चक्रम्, मण्डलम्; अग्रतः, अग्रम्, पुरतः, पुरः; समुदायः, सङ्घः, समूहः, सङ्घातः, समवायः, सञ्चयः, गणः, गुल्मः, गुच्छः, गुच्छकः, गुत्सः, स्तवकः, ओघः, वृन्दः, निवहः, व्यूहः, सन्दोहः, विसरः, व्रजः, स्तोमः, निकरः, वातः, वारः, संघातः, समुदयः, चयः, संहतिः, वृन्दम्, निकुरम्बम्, कदम्बकम्, पूगः, सन्नयः, स्कन्धः, निचयः, जालम्, अग्रम्, पचलम्, काण्डम्, मण्डलम्, चक्रम्, विस्तरः, उत्कारः, समुच्चयः, आकरः, प्रकरः, संघः, प्रचयः, जातम्; शिखरम्, शिखा, अग्रम्, अग्रभागः, पृष्ठम्, शृङ्गम्, चूडा, शिरम्, उपरिभागः, शीर्षकम्;