संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


हिन्दी — अंग्रेजी

अनुग्रह — indulgence (Noun)

Monier–Williams

अनुग्रह — {anu-graha} m. favour, kindness, showing favour, conferring benefits, promoting or furthering a good object##assistance##facilitating by incantations##rear-guard##N. of the eighth or fifth creation VP

इन्हें भी देखें : अनुग्रह्; अनुग्रहकातर; अनुग्रहसर्ग; अनुग्रहण; अनुग्रहित; अनुग्रहिन्; आग्रहात्, आग्रहेण, आग्रहपूर्वकम्, अनुग्रहात्, अनुग्रहेण, अनुग्रहपूर्वक, अनुग्रहबलात्, अनुग्रहबलेन, आग्रहबलात्, आग्रहबलेन; अनुगृहीत, उपकृत; कृपापात्र, दयापात्र, अनुग्रहपात्र; आग्रहः, हठः, निर्बन्धः, स्वैरिता, दुराग्रहः, निर्बन्धशीलम्, दृढता, अवश्यता, प्रतिनिविष्टता, प्रतीपता, दुरवग्रहः, प्रग्रहः, दुर्ग्रहः, आसक्तिः, अनुग्रहः; अनुग्रह्, अनुकूलय; कृपादृष्टिः;

These Also : accommodator; indulgence; obliger; acciaccatura; appoggiatura; ex gratia; grace note; accommodation note; accomodating; condescend; debonair;