संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अनुपपादक — {an-upapādaka} {ās} m. pl. 'having no material parent', N. of a class of Buddhas, called Dhyānibuddhas