संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्कृत — हिन्दी

अनुपायः, असाधनम् — उपायस्य युक्तेः वा अभावः।; "अनुपाये जाते सर्वथा भाग्यम् एव आश्रयणीयम्।" (noun)