संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्कृत — हिन्दी

अन्धबिन्दुः — नेत्रपटलस्य तत् स्थानं यस्य प्रकाशग्रहणस्य असामर्थ्येन वस्तूनि न दृश्यन्ते।; "बहुधा मधुमेहः अपि अन्धबिन्दोः कारणं भवति।" (noun)