संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अप्रमाणशुभ — {śubha} {ās} m. pl. 'of immeasurable virtue', N. of a class of divinities Buddh