संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अप्रमाणाभ — {apramāṇâbha} {ās} m. pl. 'of unlimited splendour', N. of a class of divinities Buddh