संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अभिहन् — {abhi-√han} (2. sg. Imper. {-jah4i} impf. {-hán} [RV. v, 29, 2] & perf. {-jaghantha}) to thump at, strike, kill RV. &c##to beat (as a drum, &c.) MBh. vi, 1535 Bhag. &c##to afflict, visit with (instr.) MBh. xiii, 4375 MārkP.: Desid. {-jíghāṃsati}, to intend to strike down RV. vii, 59, 8

इन्हें भी देखें : संहन्, समाहन्, अभिहन्, हन्, परस्पर संघट्ट्, परस्पर सङ्घट्ट्; नद्, अभिहन्, वादय, ताडय; तड्, तुड्, तुद्, आहन्, अभिहन्, अभ्याहन्, अभिनिहन्, आतुद्, उदाहन्, उठ्;