संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अभ्यञ्जन — {abhy-áñjana} n. rubbing with unctuous substances, inunction (especially of the feet, once {BhP.} said of the hairs) KātyŚr. Mn. &c##unguent (used for rubbing the feet##cf. {âñjana}) ŚBr. &c##(5) ornament, embellishment RV

इन्हें भी देखें : अभ्यञ्जन्य; अभ्यञ्जनीय; तैलम्, म्रक्षणम्, स्नेहः, अभ्यञ्जनम्;