संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

अभ्युत्थायिन् — सत्कारं कर्तुं यः उत्तिष्ठति।; "अभ्युत्थायिनः पुरुषाः कृपया उपविशन्तु।" (adjective)

Monier–Williams

अभ्युत्थायिन् — {abhy-utthāyin} mfn. rising from a seat to do any one honour Comm. on KātyŚr. ({an-} neg.)