संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अवतन् — {ava-√tan} {-tanoti} (ind. p. {-tatya}) to stretch or extend downwards Kauś##to overspread, cover VarBṛS., (Imper. 2. sg. P. {-tanu} [AV. vii, 90, 3] or {-tanuhi} [four times in RV##cf Pāṇ. 6-6, 4, 106 Comm.], Ā. {-tanuṣva} RV. ii, 33, 14) to loosen, undo (especially a bowstring) RV. AV. ŚBr

इन्हें भी देखें : परिप्रथ्, अवतन्, अभितन्, परितन्, वियम्, सम्प्रसार्, अभिप्रसार्, द्राघ्, पादय, हस्तय, व्याक्षिप्;