Monier–Williams
अवद्य — {a-vadyá} mfn. (Pāṇ. 3-1, 101) 'not to be praised', blamable, low, inferior RV. iv, 18, 5 and vi, 15, 12 BhP##disagreeable L##(ám), n. anything blamable, want, imperfection, vice RV. &c##blame, censure ib##shame, disgrace RV. AV
इन्हें भी देखें :
अवद्यत्;
अवद्यगोहन;
अवद्यप;
अवद्यभी;
अवद्यवत्;
अवद्युत्;
अवद्योतक;
अवद्योतन;
अभिनिर्दिश्, प्रदिश्, निर्दिश्, उपदिश्, अपदिश्, निदर्शय, प्रदर्शय, विनिर्दिश्, अवद्योतय, लक्षय, आदिश्, उपादिश्, आक्षिप्;
अधम, प्रतिकृष्ट, अवमः, निकृष्ट, अर्वा, रेफः, याप्यः, कुत्सितः, अवद्यः, कुपूयः, खेटः, गर्ह्यः, अणकः, रेपः, अरमः, आणकः, अनकः;
घृणित, अवद्य, जुगुप्स्य, कुत्सित, वीभत्स, जघन्य, घृणास्पद, अपकृष्ट;
अवाच्य, अवचनीय, अकथनीय, अकथ्य, अवद्य, असंभाष्य, असम्भाष्य;