संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अवबुध् — {ava√budh} {budhyate} (fut. 3. pl. {-bhotsyante} MBh. iii, 1363, rarely P., e.g. {-budhyati} Hariv.10385##2. sg. {-budhyasi} MBh. vi, 2921) to become sensible or aware of, perceive, know Caus. (impf. {-bodhayat}) to make one aware of, remind of MBh. i, 5811, &c##to cause to know, inform, explain Bālar. &c.: Pass. {-budhyate}, to be learnt by (instr.) BhP

इन्हें भी देखें : ज्ञा, अवगम्, अवबुध्, अवे, आविद्; ज्ञा, अवगम्, बुध्, अवबुध्; अवगम्, बुध्, अवबुध्, विद्, ज्ञा, ग्रह्, परिग्रह्, उपलभ्, ऊह्, विभावय, अवधारय; ज्ञा, विद्, बुध्, अवगम्, अव इ, अभि ज्ञा, अनुविद्, अभिसंविद्, अवबुध्, आविद्, प्रज्ञा;