संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्कृत — हिन्दी

अवबोधः, अनुबोधः — बोधस्य अवस्था क्रिया वा।; "नेत्रहीनाय मनुष्याय स्पर्शेन वस्तुनः अवबोधः भवति।" (noun)