संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

अवरज — हीने वंशे जातः।; "अवरजः रोहिदासः कर्मभिः श्रेष्ठः जातः।" (adjective)

Monier–Williams

अवरज — {ja} mf({ā})n. of low birth, inferior, younger, junior R. iii, 75, 10 BhP##m. a Śūdra Mn. ii, 223##a younger brother R. Rājat##(with abl.) MBh. iv, 1012, ({ā}), f. a younger sister Ragh. BhP

इन्हें भी देखें : कनिष्ठ, कनीयस्, अनुज, अवरज; अनुजः, जघन्यजः, कनिष्ठः, यवीयान्, अवरजः, कनीयान्, यविष्ठः, जघन्यः;