संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अवलुप् — {ava√lup} P. Ā. (3. pl. {-lumpanti}) to cut or take off TS. TĀr. ṢaḍvBr##to take away by force, wrest MBh. vi, 381, to suppress, extinguish##to rush or dash upon (as a wolf on his prey) (cf. {vṛkâvalupta}.)

इन्हें भी देखें : अवलुप्ति; संनियम्, नियम्, निरुध्, निग्रह्, निवारय, नियमय, वारय, विनिवारय, निषिध्, संनिग्रह्, संनियम्, संनिरुध्, अवलुप्;