संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अवस्य — {avasya} Nom P. (p. dat. sg. m. {avasyate}) to seek favour or assistance RV. i, 116, 23

अवस्य — {avasya} Nom. P. 1. {ávas}

इन्हें भी देखें : अवस्यु; अवस्यन्द्; अवस्यन्दन; अवस्यन्दित; गलनम्, प्रश्चोतनम्, अवस्यन्दनम्, अनुसिञ्चनम्; अवस्युः; अवस्यः;