संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अविनाभाव — {a-vinābhāva} m. necessary connection of one thing with another, inherent and essential character Sāh. Sarvad. &c

इन्हें भी देखें : अविनाभाविन्; अविनाभावित्व; व्याप्तिः, व्याप्तिसम्बन्धः, अविनाभावः, अविनाभावसम्बन्धः;