संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अश्वमुख — {mukha} mf({ī})n. having the head of a horse VarBṛS##({ás}), m. N. of a mythical being Suparṇ##a Kiṃnara Kād##({ī}), f. a Kiṃnarī R. Kum. i, 11##({ās}), m. pl., N. of a people VarBṛS. (vḷ. {śva-mukha}). 1

इन्हें भी देखें : किन्नरः, किम्पुरुषः, मयुः, तुरङ्गवदनः, अश्वमुखः, गीतमोदी, हरिणनर्तकः;