संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


असङ्ग

अनासक्त‚ एकाकी‚ अबाध या बाधा रहित

unattached, lonely, unhindered, unimpeded

उदाहरणम् : असङ्गमद्रिष्वपि सारवत्तया‚ रघु. ३/६३ ।।
शब्द-भेद : विशे.
Monier–Williams

असङ्ग — {á-saṅga} or {a-saṅgá} mfn. free from ties, independent, ŚBs. xiv (BṛĀrUp.) NṛisUp##moving without obstacle (as a cart, a vessel, a flag, &c.) MBh. ii, 944 Hariv. &c##having no attachment or inclination for or interest in##( also s.v. {a-sakta})##m. non-attachment, non-inclination Mn. vi, 75 Bh##N. of a son of Yuyudhāna Hariv. 9207 VP##a N. of Vasubandhu Buddh##'non-impediment', generally ({ena}), instr. ind. without obstacle Hariv. 10187 R##({āt}), abl. ind. unobstructedly, at pleasure Bālar

इन्हें भी देखें : असङ्गचारिन्; असङ्गवत्; असङ्गिन्; असङ्गित्व; असङ्गिसत्त्व; विरञ्ज्; अशिष्ट, अविनीत, अयुक्त, अयोग्य, अनुचित, असङ्गत, अनुपयुक्त; अपृक्त, अश्लिष्ट, अयुत, असंयुक्त, असंबद्ध, वियुक्त, असङ्ग, असंलग्न, असंश्लिष्ट, असंसक्त, असंसृष्ट, असंहत; विरोधोक्तिः, विसंवादः, असंगतिः, असङ्गतिः, विरुद्धता, विसंवादिता; प्रहासः; असम्बन्धित, असम्बद्ध, सम्बन्धरहित, अबद्ध, असङ्गत, अयुक्त; निरर्थक, असङ्गत, असम्बद्ध, जल्पित, प्रलपित;