संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


आकरः

आधिक्य, निकर, खान, मूल

accumulation, plenty, mine, origin

विवरणम् : कृ विक्षेपे, उदा. - किरति, कीर्ण
शब्द-भेद : पुं.
संस्कृत — हिन्दी

आकरः — खड्गस्य द्वात्रिंशत्-प्रकारेषु एकः प्रकारः।; "वीरगत्यां प्राप्तः सैनिकः आकरे पारंगतः आसीत्।" (noun)

इन्हें भी देखें : रत्नाकरः, मणिभूमिः; ज्ञाननिधिः, ज्ञानाकर; खानिजज्ञः; आकरः, खनिः, खनी, खानिः, खानी, खन्याकरः, गञ्जः, गञ्जा, गञ्जम्, कुल्या, योनिः; समुदायः, सङ्घः, समूहः, सङ्घातः, समवायः, सञ्चयः, गणः, गुल्मः, गुच्छः, गुच्छकः, गुत्सः, स्तवकः, ओघः, वृन्दः, निवहः, व्यूहः, सन्दोहः, विसरः, व्रजः, स्तोमः, निकरः, वातः, वारः, संघातः, समुदयः, चयः, संहतिः, वृन्दम्, निकुरम्बम्, कदम्बकम्, पूगः, सन्नयः, स्कन्धः, निचयः, जालम्, अग्रम्, पचलम्, काण्डम्, मण्डलम्, चक्रम्, विस्तरः, उत्कारः, समुच्चयः, आकरः, प्रकरः, संघः, प्रचयः, जातम्; पारशवः;