Monier–Williams
आरव — {ā-rava} 1. {ā-} √1. {ru}.
आरव — {ā-rava} m. (cf. Pāṇ. 3-3, 50) cry, crying, howling##crash, sound &c##noise##thundering vi, 38##({ās}), m. pl., N. of a people
इन्हें भी देखें :
आरवडिण्डिम;
रोदनम्, आरवः, आरावः, आरुतः, रुदनम्;
शब्दः, ध्वनिः, स्वनः, निस्वनः, स्वानः, निस्वानः, नादः, निनादः, निनदः, नादितः, अनुनादः, निर्ह्रादः, संह्रादः, निर्घोषः, घोषः, निघुष्टम्, रवः, रावः, आरावः, विरावः, संरावः, आरवः, स्वरः, ध्वानः, ध्वनः, निध्वानः, स्वनिः, स्वनितम्, क्वणः, रणः, कुणिन्दः, घुः, प्रत्ययः, तुमुलः;
आरवः;