संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

उच्चट् — अनुचितरुढीनाम् उच्चाटनानुकूलः व्यापारः।; "अस्माभिः अनिष्टरूढ्यः उच्चाट्यन्ते।" (verb)

Monier–Williams

उच्चट् — {uc-caṭ} ({ud-√caṭ}), P. {-caṭati} (pf. {-cacāṭa}) to go away, disappear BhP. v, 9, 18: Caus. P. {-cāṭayati}, to drive away, expel, scare Pañcat. BhP. Bhartṛ