संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

उत्कूज् — {ut-kūj} ({ud-√kūj}), P. {-kūjati}, to utter a wailing monotonous note or coo (as a bird) Kathās. Ṛitus. Kād

इन्हें भी देखें : कूज्, उत्कूज्, आकूज्, कू, कूज्;