संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


हिन्दी — अंग्रेजी

उपद्रव — brawl (Noun)

उपद्रव — disturbance (Noun)

उपद्रव — fracas (Noun)

उपद्रव — kick up (Noun)

उपद्रव — nuisance (Noun)

उपद्रव — rampage (Noun)

उपद्रव — rumpus (Noun)

Monier–Williams

उपद्रव — {upa-drava} m. that which attacks or occurs suddenly, any grievous accident, misfortune, calamity, mischief, national distress (such as famine, plague, oppression, eclipse, &c.)##national commotion, rebellion##violence, outrage MBh. R. Śak. VarBṛS. &c.##a supervenient disease or one brought on whilst a person labours under another Suśr##the fourth of the five parts of a Sāman stanza ṢaḍvBr. Comm. on TĀr. &c

इन्हें भी देखें : उपद्रविन्; ईतिः; हजारीबागनगरम्; आपद्, विपद्, व्यसनम्, उपप्लवः, विपत्तिः, उपद्रवः, अत्याहितं, अनर्थः, विप्लवः, विपत्तिकालः, आपत्कालः, विपत्कालः; द्रोहः, अभ्युत्थानम्; दमनम्; विष्टम्भ्, निरुध्, संहृ, संनिग्रह्, संनियम्; उपद्रवः, उत्पातः, विप्लवः; निर्दय, निष्ठुर, क्रूर, दुर्वृत्त, क्लेशद, अन्यायकारी, हाधक, पीडाकर, पीडक, उपद्रवकारी;

These Also : riotously; riotous; abatement of a nuisance; wrangler; nuisance abatement; abatable nuisance; trouble maker; troublemaker; boisterous; brawl; brawler; disturbance;