संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


उपपन्न

१. प्राप्त, सेवित, सहित, युक्त । २. ठीक, योग्य, उचित, उपयुक्त

1. received, served, including. 2. fine, worthy, proper, appropriate

विलोमः : अनुपपन्न
पर्यायः : अवाप्तम्, उचितम्
उदाहरणम् : उपपन्नमिदं विशेषणं वायोः, विक्रम. ।
विवरणम् : उप + पद् + क्त
शब्द-भेद : विशे., प्रत्‍य., भूत

उपपन्न

१. प्राप्त, सेवित, सहित, युक्त २. ठीक, योग्य, उचित, उपयुक्त

1. received, served, including 2. fine, worthy, proper, appropriate

उदाहरणम् : उपपन्नमेतदस्मिन् राजनि ।
विवरणम् : उप् + पद् + क्त
शब्द-भेद : प्रत्‍य., भूत

उपपन्न

प्राप्त‚ हाथ लगा‚ उचित‚ युक्त

obtained, at hand, fit, suitable

विवरणम् : उप + पद् + क्त
शब्द-भेद : विशे.
Monier–Williams

उपपन्न — {upa-panna} mfn. one who has approached a teacher (as a pupil) Suśr. Vedāntas##one who has approached for protection R##one who has obtained or reached MBh. R. Kāś. on Pāṇ. 4-2, 13##obtained, reached, gained##happened, fallen to one's share, produced, effected, existing, being near at hand MBh. Yājñ. Ragh. &c##endowed with, possessed of, furnished with MBh. Mn. &c##fit, suited for the occasion, adequate, conformable Śak. Vikr. Rājat. &c

इन्हें भी देखें : प्रासंगिकता, प्रस्तावौचित्यम्, उपपन्नता, प्रास्ताविकत्वम्;