संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

उपवस् — {upa-vas} √5. P. {-vasati}, to abide or dwell with or at##to stay, wait, wait for TS. TBr. AitBr. ŚBr##to abide in a state of abstinence, abstain from food, fast Kāty. on Pāṇ. 1-4, 48 TS. i, 6, 7, 3 ŚBr. i, 6##xi KātyŚr. ŚāṅkhGṛ. Mn. &c##to encamp (with acc.) Pāṇ. 1-4, 48##to dwell on, give one's self up to, apply one's self to MārkP. MuṇḍUp.: Caus. to cause to abide or wait TS##to cause to fast PārGṛ. MBh. R

इन्हें भी देखें : उपवस्त; उपवस्तव्य; उपवस्तृ; उपवस्त्रादि; उपवस्ति; संश्लिष्, संग्रथ्, सङ्ग्रथ्; उपवासः, उपवस्तम्, उपोषितम्, उपोषणम्, औपवस्तम्, अनशनम्, अनाहारः, अभोजनम्, लङ्घनम्, आक्षपणम्; वस्, अभिष्ठा, अवस्था, संस्था, उपवस्, परिवस, रम्, गाध्; उपवस्त्रादिः;

These Also : accessory;