संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्कृत — हिन्दी

उपविन्ध्यः — पर्वतस्य समीपस्था भूमिः।; "कृषकाः उपविन्ध्यस्य कञ्चित् भागं कृषेः योग्यं कुर्वन्ति।" (noun)