संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

उपाकृतिन् — {upākṛtin} mfn. one who prepares or begins, g. {iṣṭâdi} Pāṇ. 5-2, 88