संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

उपाख्या — {upâ-√khyā} Ā. (fut. 1. sg. {-khyāsye}) to give an account about (anything), relate BhP. ii, 9, 45

उपाख्या — {upâkhyā} f. (fr. {ā-khyā} with {upa}), a secondary name, surname, epithet BhP. xi, 4, 7, &c

इन्हें भी देखें : उपाख्यान; उपाख्यानक; कथा, कथानकम्, परिकथा, उपकथा, उपाख्यानम्, आख्यानम्, आख्यायिका, कथाप्रबन्धः; कथा, आख्यानम्, उपाख्यानम्; उपनाम, कुलनाम, उपाख्या;

These Also : anecdotal;