संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

उब्ज् — {ubj} cl. 6. P. {ubjáti} ({ubjāṃ-cakāra}, {ubjitā}, {ubjiṣyati}, {aubjīt} Dhātup. xxviii, 20) to press down, keep under, subdue RV. AV. viii, 4, 1 ; 8, 13##to make straight Dhātup##to make honest Sāy. on RV. i, 21, 5: Caus. {ubjayati}, {aubjijat} Vop.: Desid. {ubjijiṣati} Kāś. on Pāṇ. 6-1, 3

इन्हें भी देखें : वशीकृ, स्वायत्तीकृ, दमय, प्रदमय, उद्दमय, उब्ज्, उल्लापय, निकृ, निर्जि, विनिर्जि, संनियम्, समज्;