संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्कृत — हिन्दी

कण्ठमणिः — कण्ठस्य आभूषणम्।; "गीता कण्ठमणिं धारयति।" (noun)

कण्ठमणिः — कण्ठस्य अस्थि।; "कण्ठे कण्ठमणेः परितः भागः अतीव संवेदनशीलः अस्ति।" (noun)