संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


कन्दल

नवाष्कुर, केले का पुष्प, कलन्दनी, बल्ली, उमराग, मृगभेद, कपाल

new sprout, flower of plantain, a low soft tone, creeper, a portent, a kind of deer, skull

शब्द-भेद : पुं.नपुं.
Monier–Williams

कन्दल — {kandala} {as}, {ā}, {am} mf. n. the cheek (or the cheek and temple) W##girth, girdle L##a new shoot or sprig L##a low soft tone L##a portent (as an eclipse, supposed to forbode evil) L##reproach, censure L##m. gold L##war, battle Subh##({ī}), f. a species of deer (the hide of which is useful) L##N. of a plant with white flowers (which appear very plentifully and all at once in the rainy season) Suśr. Ṛitus. Bālar##lotus seed L##a flag, banner L##N. of wk##({am}), n. the flower of the Kandalī tree Ragh. Bhartṛ. &c

इन्हें भी देखें : कन्दलता; कन्दलान्त; कन्दलय; कन्दलायन; कन्दलित; कन्दलिन्; कन्दली; कन्दलीकार; लोहितालुलता, लोहितालुवल्ली, शबरकन्दलता, शबरकन्दवल्ली, लोहितालुः, मध्वालुलता, मध्वालुवल्ली, मालुवा, शबरकन्दः, मध्वालुकम्, मध्वालु, खण्डकालु, खण्डकालुकम्; छत्रकः, दिलीरः, पालघ्नः, भूस्फोटः, वसारोहः, भुवः, ऊर्वङ्गम्, कन्दलीकुसुमम्, करकम्, कवकम्, छत्राकम्, देशकपटुम्, पटोटजम्, पटुम्; चमूरुः, कदली, कन्दली, चीनः, प्रियकः, समूरुः, हरिणः, अमी; कन्दल, कल, कोमल;