संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

कन्य — {kanya} mf({ā})n. the smallest (opposed to {uttama} and {madhyama}) Hcat. i, 302, 8 ff##({ā}), f. {kanyā} below ; [ {kainin} ; Hib. {cain}, 'chaste, undefiled.']

कन्य — {kanya} {kanyaka}, {kanyā}, &c. p. 249, col. 1

इन्हें भी देखें : अकन्या; अनृतुकन्या; अविरविकन्याय; अव्यविकन्याय; उपकन्या; उपकन्यापुरम्; कन्यकुब्ज; कन्यकुमारी; वरानन; सीसम्, सीसकम्, नागम्; दमः; नवोढा, नवविवाहिता, वधूः, नववरिका;

These Also : virginal; Virgo the Virgin; girlishly; girlish; bonnilass; daughter; girl; give away; unmarried girl; virgin;