संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्कृत — हिन्दी

करञ्जः, करकः — कण्टकयुक्तः वृक्षविशेषः यस्य बीजगुप्तिः भेषजरूपेण उपयुज्यते।; "वैद्यः स्वस्य उद्याने करञ्जं रोपयति।" (noun)