संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

कर्णिकाचल — {karṇikâcala} m. 'the central mountain' [{karṇikāyāṃ sthito'calaḥ} T.], N. of Meru L. (cf. BhP. v, 16, 7.)