संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

कलङ्कय — कीर्तेः यशसः वा मलिनीकरणानुकूलः व्यापारः।; "दुर्जनः दुर्व्यवहारेण पित्रोः नाम कलङ्कयति।" (verb)

Monier–Williams

कलङ्कय — {kalaṅkaya} Nom. P. {kálaṅkayati}, to spot, soil Kād##to defame, disgrace Daś

इन्हें भी देखें : मलिनय, मलिनीभू, समलीकृ, मलीमसीकृ, कलङ्कय; कलङ्किन्, दोषवत्, दूषित, सदोष, कलुषित;