संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

कामज — {ja} mfn. produced or caused by passion or desire, arising from lust Mn. vii, 46. 47. 50##begotten or born of desire or lust Mn. ix, 107. 143. 147##m. 'born of Kāma', N. of Aniruddha W##({ās}), m. pl. = {kāmagamās} VP

इन्हें भी देखें : कामजननी; कामजनि; कामजान; कामजाल; कामजित्; कामज्येष्ठ; दशकामजव्यसन; स्कन्दः, षडाननः, कुमारः, कार्त्तिकेयः, षाण्मातुरः, मयूरकेतुः, सिद्धसेनः, विशाखः, अग्निभूः, आम्बिकेयः, आग्नेयः, कामजितः, गाङ्गेयः, चन्द्राननः, तारकारिः, देवव्रतः, मयूरेशः, शिखीश्वरः, कार्तिकः, हरिहयः, क्रौञ्चारिः, महिषार्दनः, रुद्रतेजः, भवात्मजः, शाङ्करिः, शिखीभूः, षण्मुखः, कान्तः, जटाधरः, सुब्रह्मण्यः; कामुक, कामिन्, कामवृत्ति, कामप्रवण, कामासक्त, सकाम, कामन, कमन, कम्र, कमितृ, कामयिता, रतार्थिन्, मैथुनार्थिन्, सुरतार्थिन्, मैथुनाभिलाषिन्, सम्भोगाभिलाशिन्, मैथुनेच्छु, व्यवायिन्, अनुक, अभीक, अभिक, लापुक, अभिलाषुक, व्यवायपरायण, लम्पट, स्त्रीरत, स्त्रीपर, कामार्त, कामातुर, कामान्ध, कामान्वित, कामाविष्ट, कामग्रस्त, कामाधीन, कामयुक्त, कामाक्रान्त, कामजित, जातकाम, कामोपहत;