संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


कारुण्य

दया, अनुकम्पा, कृपा

compassion, pity, kindness

शब्द-भेद : नपुं.
Monier–Williams

कारुण्य — {kāruṇyá} mfn. praiseworthy {Comm.} TBr. ii

कारुण्य — {kāruṇya} n. compassion, kindness MBh. R. &c

इन्हें भी देखें : कारुण्यधेनु; कारुण्यवेदिन्; कारुण्यसूत्र; ताराकारुण्य; सत्यकारुण्यवेदिन्; दया, करुणा, अनुकम्पा, कृपा, कारुणिकता, कृपालुता, कारुण्यम्, अनुकम्पनम्, माया, विक्षेपः, अनुक्रोशः, अनुषङ्गः; दीनता, कारुण्यम्, दयायोग्यता, करुणायोग्यता, अनुकम्प्यता, दयाजनकत्वम्, करुणोत्पादकत्वम्; बद्ध, रुद्ध; स्तुत्य, प्रशंसितव्य, स्तव्य, कारुण्य, अङ्गोषिन्, श्लोक्य, शंस्य, प्रशस्तव्य, सुवृक्ति, पाण्य, श्रवाय्य, अभिवन्द्य, श्लाघनीय, प्रशस्य, वन्द्य, सुशस्ति, प्रवाच्य, श्रव्य, ईडेन्य, महनीय, शालिन्, प्रशस्न, स्तवनीय, ईड्य, पणाय्य, शंसनीय, प्रशंस्तव्य; करुणा, कारुण्यम्, दया, कृपा, घृणा, शूकः, सहानुभूतिः, अनुकम्पनम्, अनुक्रोशः, आनृशंस्यम्, कारुणिकता, सुमृडीकम्; करुणा, अनुकम्पनम्, कारुणिकता, कारुण्यम्, कार्पण्यम्; घृणा, करुणा, कारुण्य, अनुकम्पा, अनुक्रोशः, कृपा, दया;