संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


कालाप

सिर का बल, सांप का फण, कालाप व्याकरण का अज्येता

hair of the head, serpent's hood, student of kalapa grammar

शब्द-भेद : पुं.
Monier–Williams

कालाप — {kālāpa} m. (fr. {kalâpa}), a serpent's hood L##a demon, imp or goblin L##a student of the Kalāpa grammar L##(fr. {kalāpin}) a pupil of Kalāpin Pāṇ. MBh. ii, 113##N. of Ārāḍa (a teacher of Śākya-muni) Buddh. (v. l. {kālāma})##({ās}), m. pl. the school of Kalāpin (often named together with the Kaṭhas, q.v.)

इन्हें भी देखें : एकालापक; कालापहार; कालापक; संलापः; महत्त्वहीन; स्फटः, फणः, फुटः, सर्पफणः, स्फुटः, कालापः, दर्वः, दर्विः, दर्वी;

These Also : monolog; monologue; nigritude;