संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


किरात

एक प्रदेश का नाम, सम्भवतः तिब्बत

an ancient region, perhaps tibbat

शब्द-भेद : पुं.
Monier–Williams

किरात — {kírāta} {ās} m. pl. N. of a degraded mountain-tribe (inhabiting woods and mountains and living by hunting, having become Śūdras by their neglect of all prescribed religious rites##also regarded as Mlecchas##the Kirrhadae of Arrian) VS. xxx, 16 TāṇḍyaBr. Mn. x, 44 MBh. &c##m. a man of the Kirāta tribe##a prince of the Kirātas VarBṛS. xi, 60##a dwarf. L. (cf. {kubja-k})##a groom, horseman L##the plant Agathotes Chirayta (also called {kirāta-tikta}) L##N. of Śiva (as a mountaineer opposed to Arjuna, described in Bhāravi's poem Kirātârjunīya)##({ī}), f. a woman of the Kirāta tribe##a low-caste woman who carries a fly-flap or anything to keep off flies Ragh. xvi, 57##a bawd, procuress L##N. of the goddess Durgā Hariv. 10248##of the river Gaṅgā L##of the celestial Gaṅgā as river of Svarga L

इन्हें भी देखें : अम्बुकिरात; किङ्किरात; किंकिरात; किरातकुल; किराततिक्त; किराततिक्तक; किरातवल्लभ; किरातार्जुनीय; अम्बुकण्टकः, अम्बुकिरातः, मकरः, कुम्भीरः, घण्टिकः, शिशुमारः; जटामांसी, तपस्विनी, जटा, मांसी, जटिला, लोमशा, मिसी, नलदम्, वह्निनी, पेषी, कृष्णजटा, जटी, किरातिनी, जटिला, भृतजटा, पेशी, क्रव्यादि, पिशिता, पिशी, पेशिनी, जटा, हिंसा, मांसिनी, जटाला, नलदा, मेषी, तामसी, चक्रवर्तिनी, माता, अमृतजटा, जननी, जटावती, मृगभक्ष्या, मिंसी, मिसिः, मिषिका, मिषिः; भूनिम्बः, किराततिक्तः, अनार्यतिक्तः, भूतिकम्, कैरातः, रामसेनकः, हैमः, काण्डतिक्तः, किरातकः, कटुतिक्तः; कुम्भीरः, नक्रः, कुम्भीलः, गिलग्राहः, महाबलः, वार्भटः, अम्बकिरातः, अम्बुकण्टकः;