संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

कुम्भी — नरकविशेषः ।; "कुम्भी बौदध- त्रिपिटक-ग्रन्थेषु वर्णिता अस्ति" (noun)

कुम्भी — एकः दैत्यः ,यः बालकानां शत्रुः ।; "सूत्रग्रन्थेषु कुम्भिन: वर्णनं प्राप्यते" (noun)

कुम्भी — नरकविशेषः ।; "कुम्भी बौदध- त्रिपिटक-ग्रन्थेषु वर्णिता अस्ति" (noun)

कुम्भी — एकः दैत्यः , यः बालकानां शत्रुः ।; "सूत्रग्रन्थेषु कुम्भिन: वर्णनं प्राप्यते" (noun)

Monier–Williams

कुम्भी — {kumbhī} (f. of {bha}, q.v.)

इन्हें भी देखें : अयस्कुम्भी; कुम्भीधान्य; कुम्भीधान्यक; कुम्भीनस; कुम्भीनसि; कुम्भीपाक; कुम्भीबीज; कुम्भीमाहात्म्य; अम्बुकण्टकः, अम्बुकिरातः, मकरः, कुम्भीरः, घण्टिकः, शिशुमारः; कुम्भीनासी; कुम्भीरासनम्; पुन्नागः, पुरुषः, तुङ्गः, केशरः, देववल्लभः, कुम्भीकः, रक्तकेशरः, पुन्नामा, पाटलद्रुमः, रक्तपुष्पः, रक्तरेणुः, अरुणः;

These Also : nasturtium;